บทที่ 2 เจอลูกพีชแล้ว ชอบมากกกก (5)

พิราอรขับรถจากมูลนิธิมุ่งตรงไปสู่บ้านธุวพร ใช้เวลาไม่นานก็ถึง หญิงสาวจอดรถเสร็จก็เดินเข้าบ้าน เธอไม่ได้กลับมานานร่วมเดือนเห็นจะได้ ทันทีที่ก้าวเข้าไปภายในบ้านก็เจอเข้ากับป้าแก้ว แม่บ้านคนเก่าคนแก่ตั้งแต่สมัยที่แม่ของเธอยังอยู่ ทุกคนในบ้านหลังนี้ล้วนแล้วแต่ให้ความเคารพนับถือ ป้าแก้วรับช่วงดูแลเธอต่อจากแม่เป็นอย่างดี 
 
ในวันที่พิราอรบอกกับทุกคนว่าจะย้ายไปอยู่คอนโด ป้าแก้วออกปากค้านก่อนพ่อเธอเสียอีก พอถึงวันย้ายจริงๆ แม่บ้านเก่าแก่ร้องห่มร้องไห้ยกใหญ่ กว่าจะทำใจเรื่องเธอย้ายไปอยู่คอนโดได้ก็ใช้เวลาร่วมเดือน ทุกครั้งที่เห็นเธอกลับเข้าบ้าน ป้าแก้วเห็นหน้าเธอเป็นต้องดีใจจนน้ำตาไหล ครั้งนี้ก็เช่นกัน พอโผล่หน้าเข้าไปป้าแก้วพร้อมสาวใช้อีก 2 คน ก็เดินออกจากในครัวเพื่อมาต้อนรับ
 
“คุณพีชของป้า มาแล้วหรือคะ”
 
พิราอรกางแขนกอดเอวป้าแก้วหลวมๆ ก่อนจะช่วยเช็ดน้ำตา แล้วยิ้มล้อ 
 
“ยังขี้แยไม่เปลี่ยนเลยนะป้า”
 
“ก็คุณพีชเล่นหายหน้าไปเป็นเดือน ป้าก็ต้องคิดถึงสิคะ ไปค่ะคุณพ่อรออยู่ในห้องนั่งเล่น คงดีใจน่าดูที่ได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน”
 
“ปกติเวลาพีชมากินข้าวบ้าน ก็พร้อมหน้าพร้อมตากันตลอดนี่คะ ไม่เห็นมีอะไรน่าตื่นเต้นเลย”
 
“แต่วันนี้พร้อมเป็นพิเศษค่ะ” ป้าแก้วยิ้มเป็นนัยแล้วดันหญิงสาวเข้าไปในห้องนั่งเล่น “เข้าไปก่อนนะคะ เดี๋ยวป้าให้คนเอาน้ำเย็นๆ มาให้”
 
“เดี๋ยวค่ะป้า เมื่อกี้พีชเข้ามาเห็นมีรถใหม่จอดอยู่ ของใครคะ”
 
“อยู่ข้างในนั่นแหละค่ะ ไปดูเองเถอะ”
 
“มีความลับจังนะคะ”
 
พิราอรส่ายหน้ายิ้มๆ แค่นี้ก็ต้องทำเป็นมีลับลมคมใน เธอเดินใกล้ถึงห้องนั่งเล่น ได้ยินเสียงหัวเราะของพ่อดังลอดออกมา วันนี้ท่าทางพ่อจะอารมณ์ดีมาก เพราะไม่เคยได้ยินพ่อหัวเราะเสียงดังแบบนี้มานานแล้ว หญิงสาวก้าวเข้าไปข้างใน พ่อเห็นเธอเป็นคนแรก
 
“มาแล้วลูกสาวพ่อ”
 
“สวัสดีค่ะพ่อ น้านันท์” เธอไหว้พ่อกับคุณนันท์ และก็เห็นว่าในห้องมีใครอีกคนนั่งหันหลังให้อยู่ หญิงสาวมองพ่อคล้ายจะถาม ทว่าท่านกลับเรียกให้เธอเข้าไปหา
 
“มาใกล้ๆ พ่อ นี่มา ดูสิว่าจะจำพี่เขาได้ไหม”
 
พี่งั้นเหรอ?
 
หญิงสาวขมวดคิ้ว งงหนัก เร่งฝีเท้าก้าวยาวขึ้นและนั่งลงใกล้กันกับพ่อ พัชนันท์ยิ้มให้เธอแล้วบุ้ยใบ้ไปยังแขกก่อนถามเธอ
 
“ลูกพีชลองดูสิคะว่าใคร จำได้ไหม”
 
พิราอรยิ้มขำ เบนสายตามาทางแขก ดวงตาคู่สวยค่อยๆ เบิกกว้าง ริมฝีปากอวบอิ่มเผยอน้อยๆ หากแต่ใบหน้ากลับแดงระเรื่อ เนื้อตัวร้อนวูบวาบ ยามประสานสายตากับชายหนุ่มที่นั่งยิ้ม
 
“คุณ!!!”
 
++++++++++++++++++++++
ฮรี่ ฮรี่ เจอกันอีกแล้วจ้าาาาา
แสดงความคิดเห็น

M A R E A D S