บทที่ 5 คุณมีเจ้าของแล้ว (2)

​ชินดนัยเดินตามมาไม่ทัน พิราอรพ้นประตูเข้าไปแล้ว เขาล้วงบัตรส่งให้การ์ดหน้าดุ รูปร่างสูงใหญ่ เมื่อเห็นบัตรผ่านนั้นก็พยักหน้าบอกพวกให้หลีกทาง

ชายหนุ่มรีบเข้าไปกวาดตามองหา ก็เห็นแผ่นหลังบอบบางที่จำได้คุ้นตา พิราอรเดินอุดหูไปทางบาร์เครื่องดื่ม มีเก้าอี้ทรงสูงถูกจับจองเกือบเต็มทุกที่นั่ง หากเขาช้าก็ไม่แน่ว่าที่ว่างข้างๆ เธอนั้นจะถูกคนอื่นช่วงชิงไป

“ไม่รอกันบ้าง”

“ก็เห็นกำลังหาผู้หญิงของคุณอยู่ เจอไหมคะ” หญิงสาวตะโกนแข่งกับเสียงเพลง เวลาจะคุยกันต้องยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ มันทำให้เธอใจเต้นแปลกๆ

“เจอแล้ว นั่งคุยกับผมนี่ไง” เขาหยอดคำหวาน พร้อมขยิบตาเจ้าชู้ใส่

“ตลก! ตรงนี้เสียงดัง ฉันเห็นเก้าอี้ว่างเลยเดินเข้ามานั่งก่อน เราเปลี่ยนที่กันไหมคะ” เธอชวน แต่เขาส่ายหน้า พร้อมหยิบบางอย่างออกมาส่งให้

“ใส่ไว้กันหูดับ”

พิราอรมองหูฟังไร้สาย สลับกับใบหน้าคนให้ นี่เขาเตรียมของแบบนี้ให้เธอเลยเหรอ คุณชินดนัยคนนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ

“ขอบคุณค่ะ” เธอจะหยิบใส่ แต่ช้ากว่าเขา นิ้วของชายหนุ่มเก็บเส้นผมเหน็บหลังใบหู ก่อนจะใส่หูฟังให้ มันช่วยลดเสียงเพลงที่ดังได้ดีทีเดียว เขาสอบถามการได้ยิน ก่อนพยักหน้าพอใจ แล้วหันไปทางบาร์เทนเดอร์หนุ่มหล่อที่ยืนมองอยู่ยิ้มๆ

“บลัดดี แมรี สำหรับคุณผู้หญิง ส่วนของฉันสเปย์ไซด์เหมือนเดิม”

นั่งรอเพียงไม่นานเครื่องดื่มที่สั่งก็ถูกเสิร์ฟตรงหน้า ชายหนุ่มถือแก้ววิสกี้ตัวโปรดเอียงหน้าน้อยๆ ไปทางหญิงสาวที่มาด้วย พอได้หูฟังแล้วเหมือนแม่ชีมีโลกส่วนตัวเลยแฮะ

“มาเที่ยวผับอย่างนี้จำไว้ว่าอย่าสั่งน้ำอัดลม เพราะมันเป็นการประกาศตัวว่าอ่อนเหลือเกิน ยิ่งมาคนเดียวก็จะยิ่งอันตราย ถ้านึกอะไรไม่ออกก็ให้สั่งม็อกเทลแบบที่ผมสั่งให้คุณในคืนนั้น หรือถ้าอยากกระตุ้นเลือดลมให้สูบฉีดสักเล็กน้อยก็สั่งค็อกเทลมาลองชิมดู”

“คุณช่างเชี่ยวชาญ”

“งั้นสิ ผมเลือกเครื่องดื่มเก่งด้วย”

“คุณก็เลยจัดการเลือกสั่งน้ำมะเขือเทศมาให้ฉัน แหม่...ดูกร้านโลกขึ้นมาเลยแฮะ” หญิงสาวประชดก่อนจะยกแก้วที่บรรจุน้ำสีแดงสดใสขึ้นดื่ม เมื่อผ่านประสาทรับรสไปแล้วจึงได้รู้ว่านี่ไม่ใช่น้ำมะเขือเทศธรรมดาหากแต่มันมีส่วนผสมของแอลกอฮอล์รวมอยู่ด้วย “นี่มัน...”

“สุราเมระยะ มัชชะ ประมาทัฏฐานา” เขาร่ายศีลข้อห้าเจื้อยแจ้ว แล้วจบด้วยการหัวเราะอย่างชอบใจ ใบหน้าคมเข้มดูหล่อเหลาพราวเสน่ห์น่าลุ่มหลง เขาล้อเธอด้วยน้ำเสียงขบขัน “คืนนี้แม่ชีผิดศีลเสียแล้ว”

คนบาป! ช่างเหมาะสมลงตัวกับแหล่งอโคจร ท่ามกลางเสียงเพลงดังอึกทึก แสงไฟวูบวาบ ชินดนัยกลับดูโดดเด่นโดยไม่ต้องปรุงแต่งหรือใช้แสงไฟสาดส่อง เขาก็แค่นั่งถือแก้ว ยิ้มมุมปากน้อยๆ โปรยเสน่ห์เรี่ยราด ก็มีสายตาสาวๆ ไม่ต่ำกว่าห้าคู่จับจ้องมองอย่างหวานหยด

“คุณหลอกฉัน”

“หลอกตรงไหน คุณเข้าใจไปเองทั้งนั้น เสียทีเกิดเป็นลูกสาวเจ้าพ่อสถานบันเทิง อย่างคุณนี่แค่สอนดูแลผับคงไม่พอ ต้องเพิ่มหลักสูตรของคนบาปเข้าไปด้วย”

“คุณก็รู้ตัวเองนี่คะ คิดจะสอนให้ฉันเป็นคนบาปเหมือนคุณนะเหรอ”

“โอ๊ยยยย ถ้าจะเทียบชั้นกับผม ต้องเก็บคะแนนอีกนานหลายปี แต่ว่า...มันก็พอจะมีทางลัดอยู่นะ”

นิ้วซุกซนของเขาไต่ขึ้นบนหลังมือเธอ สายตาของชินดนัยตกลงมามองนิ่งที่ริมฝีปากอิ่ม แดงฉ่ำด้วยสีของบลัดดี แมรี

“ผมช่วยสอนทางลัดให้เอาไหม”

 

++++++++++++++++++++++

โอ๊ยยยยย คุณชินมีเล่นปูไต่ด้วย5555555

แสดงความคิดเห็น

M A R E A D S