ใครจะไปเข้าใจ [1/3]

แม้เรื่องระหว่างเขากับเกื้อจะเริ่มต้นได้ไม่นาน แต่ความสัมพันธ์ก็ยังคงราบรื่นดี ได้แต่หวังว่าเรื่องบอดิการ์ดจะไม่ทำให้เกื้อต้องเข้าใจผิด จะเล่าจะบอกความจริงก็กลัวว่าเกื้อจะเป็นกังวล เอาเถอะ! ก็น่าจะเลี่ยงพ้นสายตาของเกื้อได้แหละ กับละครฉากใหญ่ฉากนี้

เย็นวันนี้ที่บ้านเขาต้องรับแขกถึงสองคน พ่อที่ต้องให้ความร่วมมือ ท่านบอกให้ปัทมาเอาเอกสารมาส่งที่บ้านตามปกติ จะแตกต่างกันก็ตรงที่มันเป็นขั้นตอนในแผน

ขณะที่เขาอยู่บ้าน

ฮิฮิฮิ เสียงหัวเราะของหนุ่มสาวดังทะลุช่องประตูกระจกที่ปิดไม่สนิท ปัทมาที่พึ่งมาถึงเลี่ยงเดินเข้าไปดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น  หญิงสาวผมสั้นประบ่าใบหน้าเกลี้ยงเกลารูปร่างโปร่งระหง มุมซ้ายก็น่ามอง มุมขวาก็น่ารัก เธอกำลังหยอกล้อกับเตวินกันอย่างสนุกสนานบ่งบอกว่ามีความสุขมาก ไม่ต้องเดาให้เสียเวลา ใครเห็นก็ต้องฟันธงว่าสองคนนี้เป็นแฟนกัน

ปัทมาเคยเห็นแฟนสาวคนก่อนหน้านี้ของเตวินมาก่อน  ตอนแรกคิดว่ายังคบกันอยู่ แบบมีสัญญาว่าจะรอกัน ที่แท้ก็เป็นแบบนี้เอง รักแท้แพ้ระยะทางสินะ ปัทมาแสยะยิ้มอย่างเหยียดหยันโดยที่สายตาไม่ได้ละออกจากภาพนั้นเสียทันที 

“เต พาไปช็อปปิ้งหน่อยสิ” เสียงออดอ้อนของหญิงสาวดังพอสมควร เพราะเธอตั้งใจเผยแผ่คนข้างนอก

“ได้สิ อยากไปไหน”

“ตลาดรถไฟ” เตพยักหน้ารับอย่างง่ายดายและทั้งสองก็ออกจากบ้านไป ภายใต้สายตาที่มากกว่าหนึ่งคู่ทั้งจากที่ไม่หวังดีและจากผู้ที่เป็นห่วง

แต่เมื่อทั้งสองนั่งอยู่ในรถปฎิกริยาก็เปลี่ยนไปทันที “ยังไงแล้วก็ควรระวังไว้หน่อย เพราะคุณไม่อยากเสียเวลา เราก็เลยเลือกสถานที่ที่ล่อแหลม เสี่ยงมากจากการถูกลอบทำร้ายได้ง่ายๆ” คำเตือนของการะเกด เตพยักหน้ารับเงียบๆ เขาไม่ยอมเป็นอะไรไปง่ายๆหรอก เขาต้องเร่งรัดเวลาไม่งั้นเกื้อก็จะเสี่ยงไปด้วยและอีกอย่างเวลาที่เสียไปโดยไม่มีเกื้อข้างกายสำหรับเขาแล้วมันก็ไม่ต่างอะไรกับการถูกทำร้ายเช่นกัน ทำร้ายหัวใจบางทีมันก็สาหัสพอๆกับทำร้ายร่างกายเลยทีเดียว

“คุณเตวิน ฉันขอนอกเรื่องหน่อยนะคะ” เตแค่หันไปและพยักหน้าเป็นการอนุญาต แต่จู่ๆการะเกดเริ่มลังเลที่จะเอ่ยเพราะเธอไม่เคยเจอแบบเตวินมาก่อน หรือเพราะเธอเริ่มสนใจเขาแล้วกันแน่ ช่างรวดเร็วเหลือเกินทั้งๆที่เขาก็ไม่ได้ทำอะไรเลย ความรู้สึกที่อยากปกป้องเขาในตอนนี้มันเกิดขึ้นเร็วไปมั้ย แต่ก็ไม่น่านะ! เพราะเธอเป็นตำรวจการปกป้องประชาชนคือหน้าที่ของเธออยู่แล้ว เตวินก็คือประชาชนที่เป็นงานในหน้าที่ของเธอ...เท่านั้น

...และเมื่อเตวินที่รอคำพูดของเธออยู่นาน เธอก็ไม่เอ่ยอะไรออกมา เขาก็แค่หันไปมองเธออีกครั้งแค่แว็บเดียวและหันไปสนใจถนนตรงหน้าต่อขณะที่กำลังทะยานรถไปข้างหน้า  ส่วนการะเกดก็ได้แต่นิ่งไปเมื่อเธออยากให้เขาทักท้วงทวงถาม แต่ทุกอย่างก็เงียบไป เขาไม่ผิดหรอกคนที่ไม่สมควรคือเธอต่างหาก มันก็แค่ไม่ชินกับความหมางเมินของเพศตรงข้าม แม้เธอจะไม่ใช่ผู้หญิงที่หลงตัวเองแต่เธอก็รู้ว่าผิวพรรณหน้าตาของเธอก็ดึงดูดเพศตรงข้ามไม่น้อย แม้เธอไม่ใช่สเป็คก็ต้องแสดงออกดีกว่านี้ทั้งๆที่เขาก็ไม่มีคนรักสักหน่อย...เรื่องนี้ถือว่าแปลกไม่น้อยสำหรับคนที่หน้าตาและฐานะแบบเขา จะเป็นไปได้หรือที่ไม่มีผู้หญิงคนไหนสักคน แต่ในเมื่อเขาบอกว่าไม่มีก็คือไม่มี เธอจะคิดแบบนี้ก็ไม่ผิดก็เขาบอกเองนี่น่า 

 

แผนที่วางไว้แม้จะรัดกุมแต่ทุกคนก็รู้ว่ามีความเสี่ยงสูง ในขณะที่ทั้งสองแสร้งทำดูของที่วางขายเรียงรายมากมาย แต่พฤติกรรมกลับแอบชำเลืองมองรอบๆตัว อย่างพยายามไม่ผิดสังเกตของคนที่ผ่านไปผ่านมา 

‘ท่าทางน่าสงสัย 10 นาฬิกา’ เตสวมหูฟังไว้เช่นกัน การะเกดเข้าประชิดเตมากขึ้นจนแทบจะเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนเขา เพราะเธอต้องการใช้ตัวเขาบังและแอบลอบมองตำแหน่งตามที่เพื่อนร่วมงานแจ้งเข้ามา เตวินจึงต้องตามน้ำยกแขนขึ้นโอบเธอไว้เพื่อให้เธอได้ลอบมองได้ถนัดมากขึ้น แต่แล้วผู้ต้องสงสัยหมายเลขหนึ่งก็เดินมาถึงและผ่านพวกเธอไป 

ผู้คนที่หนาแน่นยังมากมายอยู่ แต่เมื่อผู้ต้องสงสัยหมายเลขหนึ่งผ่านไป สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น ควับ! ช่วงเวลาที่ทุกคนผ่อนคลายลงเมื่อผู้ต้องสงสัยหมายเลขหนึ่งหลุดออกจากการเป็นผู้ต้องสงสัยไปแล้วนั้น  จู่ๆการะเกดก็นิ่งเหมือนสะดุดกับอะไรสักอย่าง ดวงตากลมโตของเธอเบิกกว้างขึ้น

พรึ่บ! และเธอก็ทรุดล่วงลงกับพื้นไปอย่างรวดเร็ว  เตหันไปมองเธอก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อเสื้อผ้าบริเวณสีข้างเปียกชุ่มแผ่วงกว้าง โอ้! การะเกดถูกแทง 

กรี๊ดดดดด..... คนบริเวณนั้นแตกตื่น และการชุลมุนก็เกิดขึ้น เจ้าหน้าที่ที่มาสุ่มอยู่หลายนายได้รับแจ้งข่าวต่างก็รุดเร่งเข้ามาหาพวกเขาทั้งสอง 

เตช้อนอุ้มร่างการะเกดและเดินกึ่งวิ่งออกจากตรงนั้นอย่างรวดเร็วเท่าที่เขาจะฝ่าฝูงชนเนืองแน่นออกไปได้  ในขณะที่เจ้าหน้าที่ก็เข้ามากรุยทางให้เตออกไปจากจุดนั้นอย่างรวดเร็วมากขึ้นเพื่อพาการะเกดส่งเข้าโรงพยาบาลอย่างรวดเร็วที่สุด 

 

เตวินและเหล่าเจ้าหน้าที่ ต่างก็นั่งรออยู่หน้าห้องฉุกเฉิน จนสารวัตรชาติชายมาปรากฎตัวพร้อมกับคุณคงทรัพย์

“เต ลูกปลอดภัยดีนะ”

“ผมไม่เป็นไรครับ” คงทรัพย์กอดลูกชายไว้อย่างโล่งอก แม้เขาจะได้รับแจ้งข่าวแล้วว่าเตวินไม่ได้รับอันตราย แต่อย่างไรแล้วก็ไม่เท่าเห็นด้วยตาตัวเอง

“เดี๋ยวผมให้เจ้าหน้าที่ตามไปส่งพวกคุณกลับบ้านนะครับ” สารวัตรชาติชายเอ่ยบอก หลังจากที่เข้าไปคุยเล็กน้อยกับเจ้าหน้าที่ร่วมทีมสองนายที่มาอยู่ที่นี่ เพราะอีกส่วนหนึ่งยังอยู่ที่เกิดเหตุ

“ผมคิดว่าคนที่ลงมือเป็นผู้หญิงครับ” เตให้ข้อมูลกับสารวัตรชาติชาย

“คุณแน่ใจเหรอ”

“ผมไม่ฟันธงร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่หลังจากที่พวกเราระวังผู้ต้องสงสัยชายหมายเลยหนึ่งแล้วไม่ใช่ ด้านหลังเขาอีกสองสามคนเป็นผู้หญิงทั้งนั้นที่เดินผ่านพวกเราไป ผู้ชายก็มีแต่อยู่ห่างเกินกว่าที่จะลงมือได้เพราะถ้าเป็นผู้ชายลงมือ ผู้หญิงพวกนั้นต้องเห็นแน่ๆ” เตให้เหตุและผลอย่างละเอียด

“เข้าใจแล้วครับ ทางเราจะรีบตรวจสอบกล้องวงจรปิดแถวนั้นดูว่าพอจับภาพบริเวณใกล้เคียงได้บ้างมั้ย ถึงตอนนั้นทางตำรวจคงต้องรบกวนคุณเตวินอีกครั้ง เพราะจากข้อมูลที่เรามี เรายังไม่มีข้อมูลเลยว่าสมาชิกของแก๊งนี้จะมีผู้หญิงด้วย”

แสดงความคิดเห็น

M A R E A D S